0

Mediolan – w świecie piłki, mody i zamierzchłej historii

Mediolan to światowa stolica piłki nożnej, z dwoma legendarnymi klubami, a zarazem jedna ze stolic światowej mody. Jeśli dodamy, że amator zwiedzania też tu zostanie w pełni zaspokojony, to rysuje się nam obraz niezwykle atrakcyjnego miasta.

Miasto do którego dziś się udajemy to stolica regionu Lombardia, położone na północno-zachodnim skraju Niziny Padańskiej pomiędzy rzekami Ticino, Adda, Po i Alpami.

Miłośnicy piłki nożnej znają Mediolan jako siedzibę dwóch znanych klubów, AC Milan i Interu. Na wspólnym stadionie – Stadio Giuseppe Meazza „San Siro”, mogących pomieścić 85 000 widzów, znajduje się wspólne muzeum obu drużyn.

Miasto znane jest jako jedna z najważniejszych światowych stolic mody, w którym swoje bazy mają wielkie, znane na cały świat marki artykułów luksusowych. Znane jest również ze prestiżowych imprez targowych, zarówno z dziedziny przemysłu ciężkiego, jak i artykułów konsumpcyjnych oraz systemów informatycznych. W listopadzie odbywa się tu też Milan Jazz Festiwal, jeden z najważniejszych tego rodzaju w Europie.

Mediolan słynie ze starych kościołów i oczywiście La Scali, najbardziej chyba znanej na świecie opery, zbudowanej w latach 1776-1778. Gmach teatru zaprojektował Giuseppe Piermarini. Nazwa teatru pochodzi od nazwiska księżnej Beatrycze Reginy Della Scala, żony księcia Barnabo Viscontiego.

Trafiając tu trafiamy również do wielkiego centrum kulturalnego, pełnego miejsc związanych ze sztuką, teatrem czy rozrywką. Warto wpaść, choćby na spacer do dzielnicy Brera, siedziby bohemy artystycznej. W wąskich tutejszych uliczkach, pełnych uroku i klimatu, małych kawiarenek, sklepików czy antykwariatów poczujemy ten niepowtarzalny smak Mediolanu, miasta estetów i artystów. Ma tu swoją siedzibę Akademia Sztuk Pięknych oraz Pinacoteca di Brera, czyli najsłynniejsze muzeum sztuki w Mediolanie.

Spośród wyjątkowo licznych kościołów najbardziej znana jest oczywiście kolczasta bryła Katedry Narodzin św. Marii (Duomo di Milan), trzeci co do wielkości kościół w Europie po Bazylice św. Piotra i katedrze w Sewilli. Budowę świątynie rozpoczęto w 1386 roku i budowano przez dziesięciolecia. Nazywana bywa „jeżem” z powodu spiczastej, najeżonej sterczynami fasady. Turyści wjechać mogą windą na dach katedry, skąd roztacza się widok na wspaniałą panoramę miasta, a w pogodny dzień nawet na Alpy. W środku warto obejrzeć niezwykłe witraże ze scenami biblijnymi.

Santa Maria delle Grazie (Kościół NMP Łaskawej) to kościół znany przede wszystkim z tego, że znajduje się tu w dawnym jeden z najbardziej znanych obrazów autorstwa Leonarda da Vinci pt. „Ostatnia Wieczerza”. Kościół wpisany jest na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Bazylika Św. Ambrożego – to z kolei zabytek niezwykle stary. Kościół wybudowano już w IV wieku i jest tym samym jednym z najstarszych kościołów w Mediolanie. Potem oczywiście wielokrotnie go przebudowywano. Obecnie jego styl określa się jako romańsko – lombardzki. We wnętrzu świątyni bazyliki znajduje się figura – Wąż  Mojżesza, wykonana z brązu, podarowany świątyni przez cesarza Bazylego II w 1007 roku.  Na placu obok bazyliki znajdziemy tzw. „diabelską kolumnę”, pamiątkę walki św. Ambrożego, patrona kościoła, z diabłem. Ponoć z otworów w kolumnie wydobywa i się zapach siarki i głosy potępionych. do sprawdzenia 🙂

Castello Sforezco (Zamek rodu Sforzów), twierdza i rezydencja rodziny Sforzów, władców Mediolanu w XV wieku. Zbudowana na rozkaz Francesco Sforzy w 1450 roku, później wielokrotnie przebudowywana. Znaduje się tu jeden z najwspanialszych renesansowych dworów we Włoszech. Od 1896 roku urządzono w nim Muzeum Miejskie (Musei Civici), w którym przechowywane są eksponaty, m.in. rzeźba Pieta Rondanini Michała Anioła, oraz  Codex Tivulzianus Leonarda da Vinci.

Santo Stefano Maggiore, czyli bazylika pod wezwaniem św. Szczepana, nazywana też Santo Stefano in Brolo lub Santo Stefano alla Porta, jest również bardzo stara budowlą. Zbudowano ją w 417 roku. Po pożarze w 1070 roku odbudowana jako duża świątynia trójnawowa. Potem wielokrotnie przebudowywana. Warto ja odwiedzić także ze względu na licznie zgromadzone tu dzieła sztuki z epoki włoskiego złotego wieku.

Mediolan jest pełen zabytków bo to miasto stare, porównywalne wiekiem z Rzymem, ale jest to także centrum biznesu i nowoczesnego przemysłu, czego symbolem jest Wieżowiec Pirelli – pnący się na 127 metrów w górę. W tym miejscu przedtem była pierwsza fabryka koncernu oponiarskiego Pirelli.

Z lotniska i na lotnisko

Dwa główne lotniska obsługujące Mediolan to Malpensa i Bergamo. Latają tam zarówno rejsowe jak i tzw. tanie linie lotnicze.

Lotnisko Mediolan Bergamo (Orio al Serio) znajduje się około 45 km na północny wschód od Mediolanu. Można do miasta dojechać stąd taksówką za kilkadziesiąt euro, można i autobusem, co jest zdecydowanie bardziej budżetową opcją. Linię z Mediolanem obsługuje firma Terravision. Autobusy odjeżdżają co ok. pół godziny. Przejazd to ok. godzina. Połączenie z Mediolanem obsługiwane jest również przez innych przewoźników – informacje o cenach i rozkładach jazdy dostępne są na lotnisku.

Z lotniska Bergamo można też dojechać do Mediolanu pociągiem. Stacja mieści się około 5km od lotniska i kursuje tam autobus miejski. Przejazd koleją trwa tyle samo, co autobusem, ale jest nieco tańszy. Pociągi docierają na dworzec Stazione Centrale lub Stazione Porta Garibaldi. Na stronach włoskich kolei można zapoznać się z rozkładem, cenami i kupić bilety.

Lotnisko Mediolan Malpensa znajduje się około 45 km na północny-zachód od centrum Mediolanu.

Lotnisko Malpensa połączone jest z Mediolanem wieloma liniami autobusowymi. Przejazd zabiera ok. godziny i kosztuje mniej niż 10 euro. Pojazdy odjeżdżają co ok. 20 minut i docierają do dworca Stazione Centrale.

Pomiędzy Terminalem 1 portu lotniczego Malpensa i dworcem kolejowym Stazione Cadorna w centrum Mediolanu kursuje pociąg Malpensa Express. Czas przejazdu nieco krótszy, ale cena biletu wyższa niż autobusu.

Fot. (C): Fotolia, Ben Sutherland/Flickr (CC BY-SA 2.0), Fotolia, Dennis Matheson/Flickr (CC BY-SA 2.0), Kent Wang/Flickr (CC BY-SA 2.0), anpalacios/Flickr (CC BY-SA 2.0)

Podziel się: